Archeologia medi\u00f3w<\/p>\n
Dzie\u0142o sztuki jest zawsze dzieckiem swojego czasu (\u2026) Ka\u017cdy etap rozwoju kultury rodzi w\u0142asn\u0105 sztuk\u0119, kt\u00f3ry ju\u017c nigdy nie powt\u00f3rzy si\u0119. Pr\u00f3ba o\u017cywienia zasad minionego czasu rodzi rzeczy prawie zawsze poronione.\u00a0<\/em><\/p>\n Wasilij Kandinsky\u00a0O duchowo\u015bci w sztuce<\/em><\/p>\n \u00a0<\/em><\/p>\n Wsp\u00f3\u0142czesne dzia\u0142ania artystyczne \u2013 podejmowane na granicy medi\u00f3w analogowych i cyfrowych \u2013 opieraj\u0105 si\u0119 nierzadko na zasadach odkrytych dawno temu. Systemy optyczne aparatu fotograficznego czy kamery filmowej, wykorzystuj\u0105 prawa optyki i perspektywy centralnej (polegaj\u0105ce na przedstawianiu tr\u00f3jwymiarowej przestrzeni na p\u0142aszczy\u017anie w spos\u00f3b zbli\u017cony do tego, jaki tworzy ludzkie oko). \u201eGr\u0119\u201d z zasadami percepcji podejmuj\u0105 r\u00f3wnie\u017c najnowsze urz\u0105dzenia s\u0142u\u017c\u0105ce do rejestracji obrazu, oparte na sensorach nowej generacji, p\u0142ynnym zoomie optycznym czy pi\u0119cioosiowej technologii optycznej stabilizacji. Innowacje technologiczne, ods\u0142aniaj\u0105c natur\u0119 percepcji wizualnej, wprowadzaj\u0105 do swoistej archeologii medi\u00f3w, kt\u00f3rej osi\u0105 jest idea\u00a0perspicere –\u00a0widzenia poprzez<\/em>. Wydaje si\u0119, \u017ce w\u0142a\u015bnie ona mo\u017ce by\u0107 wa\u017cnym \u017ar\u00f3d\u0142em refleksji nad wsp\u00f3\u0142czesnymi technologiami obrazu, takimi jak: edycja ekranowa czy wytwarzanie sztucznej rzeczywisto\u015bci. (Siegfried Zielinski 2010).<\/p>\n <\/p>\n Ernst Gombrich w ksi\u0105\u017cce\u00a0Sztuka i z\u0142udzenie\u00a0<\/em>(z 1960 roku) postrzega dzieje sztuki jako stopniowe odchodzenie od wiedzy i zmierzanie ku \u201ewidzeniu czystemu\u201d \u2013 do jakiego aspirowa\u0142 impresjonizm. Sztuka coraz bardziej odrywa si\u0119 od postrzegania i ignoruje ograniczenia aparatu wzrokowego. Sprzyja\u0107 temu mo\u017ce zar\u00f3wno specyficzna budowa\u00a0<\/em>ludzkiego oka (zasada\u00a0camery obscury<\/em>), jak te\u017c unikalna w\u0142a\u015bciwo\u015b\u0107 umys\u0142u zdolnego do przetwarzania odbitej fali \u015bwietlnej czarno-bia\u0142e obrazy.<\/p>\n <\/p>\n Dzia\u0142ania wizualne, w prezentowanych instalacjach, polegaj\u0105 na kompilowaniu z\u0142udze\u0144 jako wytwor\u00f3w percepcji wzrokowej. Dwuwymiarowy obraz b\u0119d\u0105cy rzutem przestrzeni w procesie odcyfrowywania przez zmys\u0142y staje si\u0119 elementem fa\u0142szuj\u0105cym przestrze\u0144. Rudolf Arnheim w ksi\u0105\u017cce\u00a0Sztuka i percepcja widzenia<\/em>\u00a0pisa\u0142, \u017ce obraz jako rzut siatk\u00f3wkowy dwuwymiarowy, \u201eodkodowuje\u201d trzeci wymiar poprzez kompilowanie obraz\u00f3w i zmanipulowanej informacji. Oznacza to, \u017ce a\u017c 90 procent postrzeganej rzeczywisto\u015bci \u2013 to iluzja. Podobnymi zagadnieniami interesuj\u0105 si\u0119 arty\u015bci, teoretycy sztuki, humani\u015bci i filozofowie. Ich dyskusje \u2013 nawet je\u015bli nie\u0142atwe \u2013 stawiaj\u0105 nowe pytania i prowadz\u0105 do rozwoju mi\u0119dzydziedzinowych dyskurs\u00f3w.<\/p>\n